Een kijkje in het leven van SliderCuts: Mark Maciver over balans, burn-out en het opbouwen van een community

Voordat de wereld wakker wordt, is Mark al aan het werk. Of hij nu voor zonsopgang gaat hardlopen, lunchpakketjes maakt voordat hij de kinderen naar school brengt, of ’s ochtends vroeg de deuren van zijn zaak opent – Mark is altijd in de weer. Je herkent Mark Maciver misschien als de drijvende kracht achter de meest iconische kapperszaak van Oost-Londen, SliderCuts. Daardoor is hij ook een van de meest vertrouwde namen in de sector, met een klantenkring waartoe Stormzy, Dizzee Rascal en Anthony Joshua behoren. Zij nemen plaats in zijn stoel en vertrouwen erop dat hij ervoor zorgt dat ze er altijd fris uitzien. 

Naast de fade-kapsels en de bekende namen geeft Mark Maciver ook prioriteit aan zijn vaderschap, zijn geloof, zijn gemeenschap en de voortdurende inzet die een succesvol bedrijf als SliderCuts mogelijk maakt. Er zijn maar weinig mensen die de balans tussen werk en privéleven zo goed weten te vinden als hij, en nog minder mensen die openlijk vertellen wat daarvoor nodig is. 

Met dit in het achterhoofd sprak Fresha met Mark over het vinden van de fijne balans in het leven. Deze Q&A geeft ons een kijkje in zijn dagelijkse leven, van de vroege wekkers tot de kerkklokken die hem met beide benen op de grond houden, en de zondagse roast die hem altijd weer verstelt. 

Lees hieronder meer…


via SliderCuts

V: Hoe ziet een doorsnee ochtend eruit in jouw huishouden?

A: Als ik de vroege dienst heb, sta ik rond 4.30–5.00 uur op, ga ik 's ochtends hardlopen en ga ik daarna naar de zaak. Maar als ik niet vroeg hoef te werken, sta ik rond 6–6.30 uur op om te helpen de kinderen klaar te maken. Ik heb drie kinderen en ieder kind heeft een ander schema. Het ene kind gaat misschien naar de crèche, het andere moet naar school. Dus ik ben misschien lunchpakketten aan het maken, help met de uniformen, poets tanden of controleer de leeslogboeken. Het is alle hens aan dek, maar het is ook een moment om als gezin nader tot elkaar te komen. Ik zorg ervoor dat ik er op die momenten bij ben, al is het maar om de kinderen naar school te brengen.

V: Als je naar je waanzinnige werkschema kijkt, wat drijft je dan om zo hard te werken? Is het het vak, het bedrijf of iets anders?

A: Toen ik jonger was, werkte mijn moeder heel hard. Ze had meerdere banen en stond altijd vroeg op, dus ik denk dat het gewoon in mijn aard zit! Ik werk hard omdat ik nou eenmaal hard werk. Soms gaat het niet eens om de resultaten, maar zelfs dan leiden ze tot goede resultaten. Ik begrijp dat de dingen die je in het leven wilt, niet zomaar naar je toe komen. Je moet ervoor gaan en er zelf achteraan zitten. Als je een relatie wilt laten standhouden, moet je er hard voor werken. Als je goed wilt presteren op school, moet je hard werken. Als je een beroep gaat uitoefenen en wilt excelleren, moet je hard werken.

Ten eerste denk ik dat ik gewoon gedreven ben. Ik werk gewoon altijd hard. En ten tweede: ik richt me op wat er nodig is. Ik verzin geen smoesjes, ik focus gewoon op wat er gedaan moet worden. Ik heb altijd tegen mensen gezegd: als ik bij Sainsbury's had gewerkt, had ik zo hard mogelijk gewerkt en was ik waarschijnlijk werknemer van de maand geworden. Mensen denken soms dat ik hard werk omdat ik voor mezelf werk, maar ik zeg: nee, ik werk hard omdat ik hard werk. Het voordeel is dat ik voor mezelf werk, dus ik profiteer van al het werk dat ik erin steek. Maar geloof me, als ik voor iemand anders zou werken, zou ik nog steeds hard werken.

V: Wat is jouw geheim om mentaal scherp en fysiek gezond te blijven?

A: Het is moeilijk, maar als het erom gaat mentaal scherp te blijven, wat erg belangrijk is, en ook fysiek scherp, denk ik dat rust daar een grote rol in speelt. Niet zoveel als ik zou moeten, maar de laatste tijd probeer ik eerder naar bed te gaan. Wat mensen misschien niet beseffen, is dat ieders tolerantie en capaciteit anders is. De ene persoon heeft misschien acht uur nodig, de andere misschien zes. De sleutel is weten wat je nodig hebt. Ik weet wanneer ik mentaal uitgeput ben. Ik voel het. Ik vind het moeilijk om woorden op een rijtje te krijgen en ik vergeet heel veel dingen. Als ik dat kan herkennen, weet ik wanneer ik moet rusten en wanneer ik voor die dag moet stoppen.

Fysiek gezien maak ik van lichaamsbeweging een vast onderdeel van mijn levensstijl. Ik rijd niet met de auto, ik ga overal met de fiets heen. Ik en mijn kinderen fietsen naar school, naar de kerk en door de buurt. Als ik ze naar school breng, ren ik naast ze mee terwijl ze fietsen. Als ik niet fiets, ben ik aan het wandelen. Ik train ook thuis en doe HIIT-training met gewichten, vaak samen met mijn kinderen. Ik ga hardlopen en ik voetbal op maandagavond, of om de week op maandagavond.

Wat mijn voeding betreft, heb ik de afgelopen zes of zeven jaar flinke verbeteringen doorgevoerd. Ik eet nu gezonder, en daardoor heb ik veel meer energie. Ik ontbijt niet, ik eet een lichte lunch, en ’s avonds eet ik wat ik wil, maar zelfs dan let ik op wat ik eet. Ik probeer gefrituurd eten en dingen die me vertragen te vermijden. Dus dit alles — bewegen, rusten, mijn grenzen kennen en gezond eten — helpt me om mentaal en fysiek scherp te blijven.

V: Als je na dagen van 21 uur werken tegen de muur loopt, wat helpt je dan echt om weer op te laden?

A: Voor mij is een reset vooral mentaal. Ik concentreer me op wat er nu moet gebeuren. Ik weet dat er periodes zijn waarin het hectisch is, maar ik weet ook dat dat niet voor altijd zal duren. Ik maak nu misschien wel dagen van 21 uur, maar ik weet dat ik over een week of twee wat rust krijg. Dat kan een weekend zijn, of misschien gewoon een rustige zondagochtend. Ik houd de eindstreep van dat seizoen in gedachten en zet gewoon door.

V: Welk advies zou je geven aan andere kappers die iets groots willen opbouwen, maar tegelijkertijd hun gezinsrelaties willen behouden?

A: Ik zou in ieder geval dit willen zeggen: het is niet makkelijk. Het kost tijd en is fysiek en mentaal vermoeiend als je beide op een hoog niveau probeert te doen. Zodra je dat accepteert, kun je beslissen of je echt bereid bent om te doen wat nodig is. Je zult hard moeten werken, of je kunt minder willen. Als je zowel in je bedrijf als in je gezinsleven voluit wilt gaan, kost dat veel energie. Je kinderen willen misschien voetballen, basketbal spelen of aan turnen doen, wat neerkomt op trainingen, wedstrijden en repetities. En dan probeer je er ook nog elke dag te zijn in de zaak. Het telt allemaal op!

Als je nog niet getrouwd bent en nog geen kinderen hebt, is mijn advies om er nu volledig voor te gaan. Bouw je basis als kapper op voordat je een gezin sticht. Word bekwaam, bouw een solide klantenbestand op en vestig jezelf. Zodra je dat hebt, kun je later je dienst aanpassen om ruimte te maken voor je gezin. Je kunt zeggen: ‘Ik werk alleen op deze tijden’, en mensen zullen zich daarop aanpassen. Als je die basis nog niet hebt, wordt het moeilijker. Je kunt ervoor kiezen om alleen op woensdagochtend te werken, maar op woensdagochtend is het rustig in de kapperszaak. Dat vertraagt je groei en misschien heb je dan niet genoeg geld om je rekeningen te betalen.

Als je al een gezin hebt, is communicatie cruciaal. Je moet met je partner en je kinderen praten en ze laten weten wat je doet en waarom. De fase waarin je je nu bevindt, kan zes maanden duren, maar misschien ook wel drie jaar. Maar als ze aan jouw kant staan, wordt de weg een stuk makkelijker, en misschien geeft je partner je zelfs nog meer steun, omdat hij of zij begrijpt waar je naartoe werkt.

Je zult ook offers moeten brengen. Misschien heb je een vrije dag en wil je uitslapen, maar gebruik die tijd en wissel momenten in om bij je gezin te zijn, ook al zijn het maar kleine momenten. Zet je telefoon uit en doe iets samen: ga hardlopen, maak een wandeling, fiets, speel een spelletje – laat de tijd echt tellen. Als je ’s avonds moe thuiskomt en je hebt jonge kinderen, geef ze dan een douche en leg ze in bed, ook al is het vermoeiend. Dat is het offer. Deze reis vraagt energie en slaap, maar dat is de prijs als je iets geweldigs wilt opbouwen en tegelijkertijd thuis wilt zijn.

V: Hoe is je benadering van het kappersvak veranderd sinds je een balans zoekt tussen je rol als bedrijfseigenaar, kapper en vader?

A: Als je wat van mijn oudere content van vijf of tien jaar geleden bekijkt, zul je zien dat mijn denkwijze hetzelfde is gebleven. De manier waarop ik over het kappersvak praat, de manier waarop ik het aanpak — dat is consistent. Misschien verwoord ik het nu beter of leg ik het duidelijker uit, maar de kern blijft hetzelfde.

Het grote verschil nu is dat ik meer verantwoordelijkheden heb. Ik heb een team dat ik moet beheren. Ik heb kappers, salarissen om te betalen, klanten om te bedienen en inhoud om te maken. Ik heb ook een gezin — een vrouw en kinderen voor wie ik er wil zijn. Dus hoe mijn aanpak is veranderd, draait eigenlijk om ondersteuning. Ik heb nu meer mensen die me helpen, zodat ik me kan richten op wat echt belangrijk is: goede knipbeurten geven, waardevolle content maken, er zijn voor mijn kinderen en mijn vrouw, en voor hen zorgen.

V: Als je eens een zeldzame vrije avond met het gezin hebt, wat is dan de favoriete plek in Oost-Londen voor een goede maaltijd samen?

A: De plek waar we het meest eten, is SME Kitchen in Newington Green. Het is een keuken in een pub die Caribisch eten serveert, en hun traditionele gerechten zijn eerlijk gezegd een van de beste die ik ooit heb geproefd. Hun eten zit zo vol smaak!

V: Zijn er lokale bedrijven of personen in je gemeenschap die deel zijn gaan uitmaken van je uitgebreide familie?

A: Zeker. Een voorbeeld is een vrouw die nu als interne boekhoudster voor de winkel werkt. Ik heb haar bijna zeven jaar geleden ontmoet toen ze zelf voor een knipbeurt kwam. Na verloop van tijd groeide onze relatie. Op een gegeven moment hielp ze zelfs mijn oudste zoon naar de peuterspeelzaal te brengen en hem weer op te halen! Sindsdien heeft ze op verschillende afdelingen van het bedrijf gewerkt, en ze is erbij op onze gezinsfeestjes, zoals verjaardagen en andere gelegenheden. Ze hoort zeker bij de familie.

Er is ook een vrouw uit de buurt die ik op een dag in het park heb ontmoet, terwijl we allebei onze zonen op de schommels duwden. Ze herkende me van YouTube en we raakten aan de praat. Het bleek dat ze een nagelsalon in de buurt had, en ook een kraam op de markt. Die dag leidde ertoe dat haar zoon klant werd in de winkel. Later kwamen we erachter dat we vlak bij elkaar woonden, en – puur toeval – zaten onze zonen op school in dezelfde klas! Nu gaan ze naar elkaars verjaardagsfeestjes en zien onze families elkaar regelmatig.

Word lid van de community. Boek je plek bij SliderCuts.